W czasopiśmie BMC Plant Biology ukazał się artykuł zespołu prof. Wachowiaka (https://doi.org/10.1186/s12870-025-07490-x), stanowiący kontynuacją badań rozpoczętych w publikacji w Molecular Ecology, dotyczących powtarzalności hybrydyzacji między sosną zwyczajną a kosodrzewiną. W nowej pracy autorzy analizują molekularne ślady doboru naturalnego i introgresji, które odpowiadają za sukces osobników hybrydowych w skrajnych warunkach siedliskowych.
Wyniki pokazują, że hybrydyzacja międzygatunkowa jest powszechna i asymetryczna, a osobniki mieszańcowe często wykazują lepsze przystosowane do lokalnych warunków środowiskowych niż oba gatunki rodzicielskie. Najsilniejsze działanie selekcji obserwuje się u mieszańców z przewagą genomu sosny zwyczajnej. Zidentyfikowane sygnatury introgresji adaptacyjnej obejmują m.in. geny związane z odpowiedzią na stres wodny i na patogeny, a ich wzorzec jest w dużej mierze powtarzalny w różnych strefach kontaktu, choć zaobserwowano również sygnatury charakterystyczne lokalnie.
Badanie te dostarczają ważnych wniosków na temat roli hybrydyzacji jako źródła różnorodności adaptacyjnej, oraz podkreślają znaczenie stref kontaktu jako naturalnych „laboratoriów ewolucyjnych”.